عزیزم دوست دارم، تولدت مبارک

نمیدونم چشور حرف دلمو بهت بگم، چطور بگم که عاشقتم... عزیزم از اینکه تو رو دارم خییلیییی خوشحالم...

از اینکه در کنارمی ... از اینکه هرروز صداتو می شنوم.... از اینکه دوسم داری ... از اینکه دوست دارم... از اینکه تو مال منی .... خیلیییییییی خوشحالم

عزیزم دوست دارم تولدت مبارک

اگر بدانم که دلتنگ منی ، و دلت همیشه با من است دلم را فدای آن قلب مهربانت

میکنم!

میخوانم ترانه عشق را !

اگر بدانم که یک لحظه به من می اندیشی ،تمام لحظه هایم به این می اندیشم که

چگونه اینهمه عشق و محبت را به تو ابراز کنم !

اگر بدانم که به انتظار من نشسته ای ، تو بگو تا آخر عمر به انتظارم بنشین ، من تا

آخرین حد این انتظار منتظر آمدنت مینشینم!

اگر بدانم که برایت ارزش دارم و همه زندگی ات هستم ، تا آخرین نفس به پای تو

می نشینم و تا آخرین نفس ، یک نفس فریاد میزنم دوستت دارم!

اگر بدانی که چقدر دوستت دارم دلتنگی که سهل است دلت برای یک لحظه درکنارهم

بودن پرپر میزند!

اگر بدانی که تنها آرزوی من تویی ، روزی صدها بار آرزو میکنی که به آرزویم برسم!

اگر بدانی که همه لحظه های زندگی ام به تو می اندیشم ، تک تک لحظه ها را

اگر بدانی که برایم یک دنیا ارزش داری ، سفری به دور دنیا میروی تا بفهمی چقدر

اگر بدانی که میدانم ، بدون تو میمیرم ، مرا اینگونه در حسرت عشقت نمیگذاری

چند صباحی است هنگام غروب، دلم می گرد و من در هوای گرفته غروب به آینده نه چندان دور خویش می اندیشم.

مرگ اولین مقوله ای است که انسان را به فکر فرو می برد.

که آیا مرگ ترسناک است؟

هرروز غروب خورشید می میرد ودوباره وقت سحر زنده می گردد.

همینطور یک درخت پاییز می میرد و بهار زنده می شود.

شاید هم یک انسان پس از مرگش سالهای سال در خاطره ها و دلها باقی بماند وفراموش نشود و نمیرد.

و من می دانم روزی فراموش خواهم شد، ودیگر کسی نوشته هایم رانخواهد خواند وصدایم به گوش هیچ کس نخواهد رسید ودیگرقلمم مرگ وفراموشی را تفسیر نخواهند کرد.

من فراموش می شوم و دیگر کسی صدای باز شدن پنجره چوبی اطاقم را نخواهد شنید وبرای دیگران نیز نخواهد گفت.

من می روم وفراموش می شوم وفراموشی مانند هیولایی مرا درخود می بلعد.

آری! فراموشی بسیار ترسناک است حتی از خودِ مرگ.

ومن هرغروب کلامی از فراموشی خواهم نوشت تا شاید بدینسان بتوانم فراموشی خویش را در خویش فراموش کنم تا شایدفراموش نشوم.

فراموش شده ای بی گناه...

بهت نمی گم دوسِت دارم،ولی قسم می خورم که دوسِت دارم بهت نمی گم هرچی که می خوای بهت می دم،چون همه چیزم تویی نمی خوام خوابتو ببینم، چون توخوش ترازخوابی اگه یه روزچشمات پرِاشک شد ودنبال یه شونه گشتی که گریه کنی،صِدام کن بهت قول نمی دم که ساکتت کنم ،اما منم پا به پات گریه می کنم اگر دنبال مجسمه سکوت می گشتی صِدام کن، قول می دم سکوت کنم اگه دنبال خرابه می گشتی تا نفرتتو توش خالی کنی ، صِدام کن چون قلبم تنهاست اگه یه روزخواستی بری قول نمیدم جلوتو بگیرم اما باهات میدوم اگه یه روز خواستی بمیری قول نمی دم جلوتو بگیرم اما اینو بدون من قبل از تو میمیرم